16 listopada 2015

1. RST Półmaraton Świdnicki


foto Kryspin Lubera
Półmaraton w Świdnicy planowany na początek listopada wydał mi się świetnym pomysłem - będzie można zakończyć sezon 2015 atestowaną "połówką"! Dokładny termin pierwszej edycji 7.11.2015 :-) Później do końca miesiąca roztrenowanie, a od pierwszego grudnia - nowy rok biegowy.

Trasa nie wyglądała na najłatwiejszą - początek na Rynku, później brukowanymi ulicami w centrum miasta, następnie wycieczka w plener w stronę Gór Sowich i powrót na metę przy świdnickim lodowisku. Profil trasy zdradzał, że płasko nie będzie. 

Biuro zawodów, szatnie, depozyt  i metę zorganizowano na terenie OSiR w Świdnicy, więc zaplecze było wystarczające do obsługi ponad tysiąca zawodników. Za raz po przybyciu w okolice biura widać było dużo wolontariuszy, co bardzo dobrze wróżyło sprawnemu przebiegowi imprezy. W pakiecie startowym zamieszczono m.in. materiały informujące o atrakcjach Świdnicy m.in. o słynnym Kościele Pokoju i interesującym Muzeum Kupiectwa. Pogoda była raczej sprzyjająca - ok. 11 stopni, z mżawką przechodzącą w deszcz, ale za to bez silnego wiatru. 

Przed startem świdnicki Rynek wypełniony był kolorowym tłumem zawodników, którzy w podnieceniu oczekiwali na start, dobrego nastroju nie psuł padający deszczyk. Mnie również udzieliły się pozytywne emocje. Punktualnie o 11 wszyscy wystartowali i od razu odniosłem wrażenie, że biegnie mi się bardzo dobrze, lekko i przyjemnie. Byłem już zmęczony udanym sezonem i miał to być bieg na luzie, nie przygotowałem opaski z międzyczasami, nie kontrolowałem za bardzo tempa, tempo uzależniłem od samopoczucia. Po 5 km okazało się że jest nieźle, po 10 km,  że jak tak dalej pójdzie to zrobię życiówkę :-) po 15 życiówka była w kieszeni - pod warunkiem że nie spadnie tempo biegu ;-). Sił wystarczyło na przyspieszenie po 20 km i w końcu wpadłem na metę z czasem 1:42:53. Życiówka była całkowitą niespodzianką - nie planowałem (ze względu na niezbyt łatwą trasę i ogólne "zmęczenie materiału") wykręcić niezłego (jak na moje możliwości oczywiście! :-) ) czasu.

Pierwszą edycję Półmaratonu Świdnickiego można ocenić jako bardzo udaną. Dopisali zawodnicy a organizatorzy stanęli na wysokości zadania. Wszystko przebiegło sprawnie i mam nadzieję że połówka w Świdnicy zagości na stałe w biegowym kalendarzu!

Strona Półmaratonu Świdnickiego

Muzeum Dawnego Kupiectwa w Świdnicy


21 października 2015

16. Poznań Maraton

foto MaratonyPolskie.pl

O maratonie w Poznaniu zawsze słyszałem bardzo dobre opinie, w końcu w 2015 r. nadarzyła się okazja, by przekonać się na własnej skórze jak naprawdę wygląda wielka sportowa impreza w stolicy Wielkopolski. Po przyjeździe w przeddzień zawodów jedno było pewne - upału raczej nie będzie, może być za to bardzo rześko (okolice zera i wzmagający się z upływem czasu wiatr) przy słonecznej wyżowej pogodzie. Miasteczko maratońskie zlokalizowano na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich - genialny pomysł, wystarczy wysiąść z pociągu lub autobusu, przejść na drugą stronę ulicy i już jesteśmy w królestwie biegaczy. Potężne hale są w stanie bez problemu pomieścić biuro zawodów, targi Expo, miejsce na pasta party, szatnie, depozyty, prysznice, stanowiska do masażu i wszystko to pod dachem w izolacji od niesprzyjających warunków zewnętrznych. Odbiór numerów startowych i pakietów bez kolejek, miasteczko maratońskie funkcjonowało sprawnie, widać było, że nie dzieje się to przypadkiem, tylko jest wynikiem dobrze przemyślanej organizacji.

Prognozy pogody sprawdziły się i ranek w dniu startu był słoneczny i mroźny. Bez ścisku można było przebrać się w strój startowy, zostawić rzeczy w depozycie a nawet przeprowadzić rozgrzewkę bez wychodzenia na zewnątrz. By nie zmarznąć w oczekiwaniu na start, skorzystałem ze starego sprawdzonego patentu z workiem na śmieci, który - jak wiadomo, założony na górną część ciała świetnie zapobiega wychłodzeniu i gdy spełni swoje zadanie, można go bez dużego żalu zostawić.

Jak zwykle przed startem atmosfera była wspaniała, nastroje umiejętnie podgrzewał konferansjer "nadający" z wysuniętego wysoko wysięgnika strażackiego. Punktualnie o 9:00 kolorowy ponad sześciotysięczny tłum ruszył mijając wielką bramę startową! 

Plan miałem prosty, nie dać ponieść się emocjom i nie wyrwać od razu do przodu, tylko biec "swoje" pamiętając, że maraton w końcu zacznie dawać w kość i trzeba zachować siły na ostatnie kilometry. Trzymałem się konsekwentnie założeń i do ok. 30 km nie odczuwałem za bardzo trudów biegu, miałem rezerwę tętna i ogólnie było dość komfortowo. Później jednak zaczęła się walka o utrzymanie przyzwoitego (jak na moje możliwości) tempa do samego końca. Jeszcze ostatnie przyspieszenie przed metą, niebieski "dywan" i wreszcie życiówka! Tym razem poszło względnie łatwo :-). Na mecie woda i owoce, medal i folia NRC mająca chronić przed wychłodzeniem.

16. Poznań Maraton zostanie w mojej pamięci jako naprawdę świetna impreza sportowa. Wszystko pięknie zagrało: trasa, kibice, organizatorzy i wolontariusze. Wspaniała atmosfera stworzona dla i przez biegaczy sprzyjała nawiązywaniu nowych kontaktów. Nie ma przymusu startowaniu w zawodach i biegania maratonów, ci którzy to robią, czynią to głównie dlatego, że jest to ich pasja i styl życia. Poznań i Wielkopolska słynie ze wspaniałych kibiców i wolontariuszy, podziwiam ich tym bardziej, że w 2015 roku nie mieli łatwo - było naprawdę zimno i wytrwanie w tych warunkach przy trasie wymagało wielkiego hartu ducha. Dziękuję za to bardzo, to m.in. dzięki Wam biegło mi się po prostu wspaniale :-)

Strona maratonu:
http://marathon.poznan.pl/

Trasa:

25 września 2015

38. Bieg Lechitów

Drużyna wojów na mecie 38. Biegu Lechitów, źródło: https://www.facebook.com/BiegLechitow/

Bieg Lechitów to kultowy polski półmaraton, najstarszy, świetnie zorganizowany, z niezwykle przyjaznym dla zawodników klimatem, ze świetnymi kibicami i wolontariuszami, z piękną trasą, z metą w niezwykle ważnym dla historii Polski mieście.
Od jakiegoś czasu Bieg Lechitów i Maraton Wrocławski rozgrywany jest tego samego dnia, więc trzeba się zdecydować Wrocław czy Gniezno. W tym roku podjąłem decyzję - opuszczam Dolny Śląsk i jadę do pierwszej stolicy Polski :-). 

Trasa Biegu Lechitów nie jest typowa, zamiast pętli mamy start w Dziekanowicach na terenie skansenu archeologicznego http://www.lednicamuzeum.pl/ skąd zawodnicy biegną głównie na wschód, do Gniezna z metą na pl. św. Wojciecha pod samą katedrą. Trasa nie jest łatwa trzeba pokonywać lekkie górki (największa koło Owieczek) i, jak mówią "starzy Lechici", powalczyć trochę z wiatrem. Organizator zapewnia transport biegaczy z biura zawodów na start, a co ciekawe także ruchomy depozyt, który zabiera z powrotem ciepłe ubrania pomagające w oczekiwaniu na początek zawodów w chłodny wrześniowy poranek. Autobusy sprawnie dowożą zawodników i można przyjechać do Dziekanowic wcześniej i bezpłatnie zwiedzić Ostrów Lednicki, na którym znajdują się m.in. pozostałości murowanego pallatium i kaplicy pamiętającej prawdopodobnie chrzest Mieszka I.

Ranek 13 września 2015 r. był chłodny, wietrzny i mglisty. Niemal do samego startu o godzinie 11 Dziekanowice tonęły we mgle, która jednak w końcu szybko się podniosła i wyszło słońce. Silny wiatr jednak nie ustał, a jego kierunek wskazywał że prawie cały czas będzie wiał w twarz. Liczyłem po cichu na poprawę życiówki, lecz w tych warunkach było to niemożliwe, postanowiłem więc biec jak najmocniej się da i nie przejmować się czasem na mecie. Wreszcie start i około 1500 zawodników ruszyło w stronę Gniezna mijając po drodze pola i wsie. Na początku było nieco ciasno, "agrafka" pozwoliła przyjrzeć się innym biegaczom. Później, no cóż, przyszedł czas na walkę z wiatrem i własnymi słabościami, numery startowe i koszulki łopotały szarpane przez wiatr, lecz każdy kolejny krok przybliżał zawodników do mety. Po około 15 kilometrze zza pół ukazały się wreszcie wieże gnieźnieńskiej katedry, które wskazywały cel do którego wszyscy podążali. Większą część trasy biegnie się przez pola i wsie więc na tym etapie nie ma zbyt wielu kibiców. Na wspaniały doping można liczyć dopiero w w Gnieźnie, gdzie tak bardzo przydaje się na ostatnich kilometrach, gdy wszyscy mocno odczuwają trudy biegu. Jeszcze tylko podbieg na Wzgórze Katedralne, okrążenie świątyni i zbieg na upragnioną metę na placu św. Wojciecha!

38. Bieg Lechitów nie zawiódł mnie, liczyłem na świetnie zorganizowane zawody i dokładnie tak było :-) Organizatorzy stanęli na wysokości zadania, wielkie podziękowania należą się wszystkim biorącym udział w organizacji imprezy.

Półmaraton w Gnieźnie uważam za godny polecenia, zwłaszcza że można go połączyć ze zwiedzaniem zabytków Gniezna i okolic np. Dziekanowic i Biskupina :-)


Trasa: